Ο Ευριπίδης έζησε το 485-406 π.Χ. (δείτε πιο κάτω)

Το αρχαίο κείμενο:
Ἔρωτες ὑπὲρ μὲν ἄγαν
ἐλθόντες οὐκ εὐδοξίαν
οὐδ᾽ ἀρετὰν παρέδωκαν
ἀνδράσιν· εἰ δ᾽ ἅλις ἔλθοι
Κύπρις, οὐκ ἄλλα θεὸς εὔχαρις οὕτω.
Μήποτ᾽, ὦ δέσποιν᾽, ἐπ᾽ ἐμοὶ χρυσέων τόξων ἀφείης
ἱμέρῳ χρίσασ᾽ ἄφυκτον οἰστόν.
Οι στίχοι:
Καθώς προβάλλει ο Έρωτας
με ορμή περίσσια τόση
την αρετή δεν μας φυλά
μήτε και τη σωστή τη γνώση.
Κι᾽ όμως σα φτάνει ανάλαφρη
η Κύπριδα καμία
άλλη θεά δεν βρίσκεται
να’ ναι στις χάρες ίδια.
Ω Δέσποινα πάνω μου ποτέ
με τα χρυσά σου τόξα
μη στείλεις την αλάθητη
- την βαπτισμένη στη φωτιά
του πόθου σου - σαΐτα.
Σύντομο σχόλιο για τον Ευριπίδη και το χορικό:
Ο Ευριπίδης γεννήθηκε το 485 π.Χ. στο δήμο της Φλυας και πέθανε το 406 π.Χ στην Μακεδονία επί βασιλείας του Αρχέλαου. Στα Διονύσια κέρδισε το πρώτο βραβείο μόνο 4 φορές, ενώ ο Σοφοκλής είχε 18 νίκες. Και σε τούτο το χορικό από την “Μήδεια” τονίζεται η παράφρων δύναμη του έρωτα.
* “Αφυκτος οϊστός” σημαίνει η σαΐτα που δεν έχει εκτοξευτεί ακόμη, η “αφεύγατη σαϊτα” όπως έχει μεταφραστεί από την Η. Βουτιερίδη. (Δείτε τη βιβλιογραφία/links).
