Η Σαπφώ έζησε τον 4ο αι. π.Χ. (δείτε πιο κάτω)

Το ποίημα στα Αρχαία Ελληνικά:
Οἶον τὸ γλυκύμαλον (D 116)
“ οἶον τὸ γλυκύμαλον ἐρεύθεται ἄκρωι ἐπ΄ ὔσδωι͵
ἄκρον ἐπ΄ ἀκροτάτωι͵ λελάθοντο δὲ μαλοδρόπηες͵
οὐ μὰν ἐκλελάθοντ΄͵ ἀλλ΄ οὐκ ἐδύναντ΄ ἐπίκεσθαι. ”
Οι στίχοι:
Όπως το γλυκό το μήλο κοκκινίζει στην κορφή
κοκκινίζει ᾽πα στου κλώνου την ψηλότερη κορφή
κι οι εργάτες να το κόψουν λησμονήσαν οι φτωχοί
κι όμως δεν το ᾽χουν ξεχάσει, να το φτάσουν δε μπορούν.
Σύντομο σχόλιο για την Σαπφώ και το ποίημα:
Η Σαπφώ γεννήθηκε στην πολίχνη της Λέσβου Ερεσσό, περίπου το 360 π.Χ. αλλά έζησε στην Μυτιλήνη. Σύζυγος της ήταν κάποιος ονόματι Κερκύλας και κόρη της η πολυαγαπημένη Κλείδα. Τόπος και ποιητικός βωμός της έμπνευσης της ήταν οι συνεστιάσεις των κοριτσιών, ο λατρευτικός χορός του άσπιλου κάλλους της παρθενίας. Ο έρωτας της εντάσσεται στις ιδιαιτερότητες της Λεσβιακής κοινωνίας και τον παιδευτικό χαρακτήρα της προγαμιαίας μαθητείας των κορασίδων στις “φιλολογικές” συντροφιές της εποχής. Ένα απόσπασμα απ’ τα ωραιότερα “Επιθαλάμια” της φαίνεται να είναι και αυτό της συλλογής μας.
Τα “Επιθαλάμια” ήταν γαμήλια τραγούδια που τραγουδιόταν μπροστά στον “Θάλαμο” (το νυφικό δωμάτιο). Έθιμα γαμήλιων τραγουδιών έφτασαν ως τα πρόσφατα χρόνια σε ορισμένες περιοχές της Ελλάδας μέσω της παραδοσιακής μουσικής. Σ’ αυτό και σε αρκετά άλλα τραγούδια του “Μέλος Ερωτικό” υπάρχει η διάθεση να διερευνήσουμε στιχουργικά και μουσικά, πιθανές συγγένειες μεταξύ αρχαίας λυρικής ποίησης και Ελληνικής παραδοσιακής μουσικής.
Διαγωνισμοί ομορφιάς στην αρχαία Λέσβο: βρείτε εδώ συμπληρωματικά σχόλια του Κωνσταντίνου Μαρτινίδη για την κοινωνία της αρχαίας Λέσβου
